السّلطنة أصفهان بمشهد مقدّس مراجعت نموده مكرّر در محافل ومجالس اظهار مىكند كه در باب ذكر جلى كردن ودر اثناى تكلّم بكلمه‌ى طيّبه‌ى أشعار عاشقانه خواندن ووجد نمودن ، ورقصيدن وحيواني نخوردن وچلّه داشتن وغير ذلك از أموري كه متصوّفه برسم عبادت مىآورند از عالي جناب معلّى ألقاب آخوندى أم دام ظلّه مرخّص ومأذون شده بلكه مسمّى مذكور در مجلس رفيع الشّأن نيز گاهى أمثال اينها واقع نمود ، استدعا چنانست از حقيقت ماجرا شيعيان اين‌جا را اطّلاع بخشند ، كه آيا آنچه صلاحيّت آثار مزبور بخدّام گرام ايشان اسناد مىكند وقوع دارد يا نه ؟ اگر چنانچه واقعي بوده باشد بمكان پيروى آنرا لازم شمرند ، واگر خلاف واقع مذكور ساخته است دست از اين قسم حركات بكشند . الجواب : بسم اللَّه الرحمن الرّحيم ؛ سبحانك ! هذا بهتان عظيم ! ، حاشا كه بنده تجويز كنم رسم تعبّدى را كه در قرآن وحديث اذني در آن وارد نشده باشد ، وتعبّد رسمي كه از ائمّهء معصومين - صلوات اللَّه عليهم - خبري در مشروعيت آن نرسيده باشد ، بلكه نصّ قرآن بخلاف آن نازل باشد ، قال اللَّه تعالي : « ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَخُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ » « 1 » يعنى : « بخوانيد پروردگار خود را از روى زارى وپنهانى بدرستيكه خداى سبحانه وتعالى دوست نمىدارد آنانى را كه از حدّ اعتدال بيرون مىروند » وجاى ديگر مىفرمايد : « وَاذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ » « 2 » يعنى : بخوانيد « 3 » پروردگار خود را از روى زارى وترس وپست‌تر از بلندگفتن .

--> ( 1 ) - الأعراف : 55 . : « پروردگارتان را بازارى وپنهانى بخوانيد [ واز هرگونه تجاوز ؛ از جمله‌تجاوز از حدّ دعا دست برداريد كه ] بي شكّ أو تجاوز كنندگان را دوست ندارد » . ( 2 ) - الأعراف : 205 . : « وپروردگارت را در جان ودل خويش با زارى وبيم وبرون فرياد ياد كن » . ( 3 ) - كذا ، والصواب : « ياد كن » بقرينة قوله تعالى : « اذْكُرْ رَبَّكَ » .